Przejdź do treści głównej

Chrzest

Sakrament chrztu

Sakrament chrztu sprawowany jest w naszej parafii w każdą niedzielę na Mszy świętej o godz. 12:00.

Wymagane dokumenty

Aby ochrzcić dziecko, należy przedstawić w kancelarii parafialnej:

  1. akt urodzenia dziecka;
  2. dokument zawierający pełne dane rodziców dziecka: imię i nazwisko, imiona rodziców (w tym nazwisko panieńskie matki), datę i miejsce urodzenia, datę i miejsce zawarcia związku małżeńskiego;
  3. dane rodziców chrzestnych: imię, nazwisko i dokładny adres. Chrzestni mieszkający poza naszą parafią dostarczają ze swojej parafii zaświadczenie, że są praktykującymi katolikami i mogą zostać rodzicami chrzestnymi.

Rodzice i chrzestni zobowiązani są do skorzystania z sakramentu spowiedzi świętej w tygodniu przed uroczystością chrztu dziecka.

Rodzice chrzestni i świadkowie chrztu

Po co wybieramy chrzestnych?

Prawo Kościoła wymaga, aby przyjmujący chrzest, jeśli to możliwe, posiadał chrzestnego. Dla każdego dziecka należy wybrać jednego chrzestnego lub chrzestną albo dwoje chrzestnych.

Zadania chrzestnego są jednoznacznie określone: ma on dorosłemu towarzyszyć w chrześcijańskim wtajemniczeniu, a dziecko wraz z rodzicami przedstawić do chrztu oraz pomagać, żeby ochrzczony prowadził życie chrześcijańskie odpowiadające przyjętemu sakramentowi i wiernie wypełniał złączone z nim obowiązki.

Wymogi stawiane kandydatom na chrzestnych wynikają z charakteru ich zadań. Jeżeli rzeczywiście mają być osobami odpowiedzialnymi za rozwój i życie wiary swego chrześniaka, sami muszą być dojrzałymi i przykładnymi świadkami wiary. Nie może więc dziwić, że Kościół stawia im wysokie wymagania. Wynikają one z troski o odpowiednie wychowanie religijne osoby ochrzczonej, dokonujące się w sprzyjającej atmosferze dobrego przykładu dawanego przez najbliższych.

Wybór chrzestnych należy do rodziców dziecka, którzy swoją decyzję mogą dowolnie konsultować. Zadaniem duszpasterza jest jedynie sprawdzić, czy przedstawieni kandydaci spełniają warunki określone przez Kościół, i jeśli nie ma zastrzeżeń, zatwierdzić wybór rodziców.

Warunki według Kodeksu Prawa Kanonicznego

Warunki te zawiera kan. 874 §1 Kodeksu Prawa Kanonicznego. Aby móc być dopuszczonym do przyjęcia zadania chrzestnego, należy:

  • być wyznaczonym przez przyjmującego chrzest (jeśli jest to możliwe), jego rodziców, tego, kto ich zastępuje, a gdy go nie ma – przez proboszcza lub szafarza chrztu;
  • posiadać wymagane do tego kwalifikacje oraz intencję pełnienia tego zadania;
  • mieć ukończony szesnasty rok życia (biskup diecezjalny może określić inny wiek, a proboszcz czy szafarz mogą dla słusznej przyczyny dopuścić wyjątek);
  • być katolikiem po Pierwszej Komunii Świętej i bierzmowaniu, prowadzić życie zgodne z wiarą i odpowiadające tej ważnej funkcji;
  • nie być ojcem ani matką przyjmującego chrzest;
  • być wolnym od jakichkolwiek kar kościelnych, zgodnie z prawem wymierzonych lub deklarowanych.

Zalecenia Episkopatu Polski

W prawie partykularnym polskim stosujemy zalecenia Instrukcji duszpasterskiej Episkopatu o udzielaniu sakramentu chrztu świętego dzieciom z 1975 roku. W myśl tej Instrukcji chrzestni powinni:

  • ukończyć 15 lat;
  • być katolikami wyznającymi swą wiarę życiem zgodnym z nauką Kościoła – nie wolno więc dopuszczać do pełnienia tej funkcji np. osób żyjących w związku niesakramentalnym czy młodzieży, która nie uczęszcza na katechizację.

Instrukcja określa także wymagania wobec duszpasterzy w relacji do potencjalnych chrzestnych. Duszpasterze powinni:

  • doradzać rodzicom, by szukali chrzestnych wśród bliższej rodziny i sąsiadów;
  • przeciwstawiać się zwyczajowi zapraszania na rodziców chrzestnych ludzi przygodnych, dobrze sytuowanych, którzy prawdopodobnie nie będą interesowali się wychowaniem religijnym dziecka;
  • żądać – jeśli nie znają kandydatów – odpowiedniego świadectwa kwalifikacyjnego z parafii, w której kandydaci na rodziców chrzestnych mieszkają.

Chrzestny z Kościoła prawosławnego

Do przyjęcia obowiązków chrzestnego może być powołany także wierny Kościoła prawosławnego, jeżeli:

  • życzą sobie tego rodzice dziecka z uzasadnionych powodów;
  • jest zapewnione wychowanie dziecka w wierze katolickiej;
  • pierwszym chrzestnym jest katolik;
  • kandydat został ochrzczony w Kościele prawosławnym, którego wiarę wyznaje;
  • ukończył 15 lat.

Kogo nazywamy świadkiem chrztu?

Chrześcijanie innych wspólnot odłączonych, wyznający wiarę wspólnoty, w której zostali ochrzczeni, mogą być dopuszczeni do udziału w liturgii jako świadkowie chrztu, a nie jako chrzestni. Warunki powołania na świadka chrztu są takie same jak przy dopuszczeniu chrzestnych z Kościoła prawosławnego. Świadek podpisuje akt chrztu wraz z rodzicami i chrzestnym.

Zadania świadka chrztu są inne niż chrzestnego. O ile chrzestny ma być gwarantem chrześcijańskiego wychowania osoby ochrzczonej, o tyle świadek chrztu może jedynie, w razie potrzeby, zaświadczyć, że chrzest rzeczywiście się odbył.

Przy takim rozumieniu zadania świadka wydaje się możliwe, by w sytuacjach wyjątkowych były powoływane do tej funkcji osoby, które np. żyją w związkach niesakramentalnych, zerwały swoją więź z Kościołem mimo że były ochrzczone, a nawet osoby nieochrzczone deklarujące się jako ateiści. Świadek chrztu jest bowiem jedynie osobą, która może potwierdzić fakt udzielenia chrztu, a nie kimś, kogo brak miałby wpływ na ważność czy godziwość sakramentu.

Informacja dla osób ubiegających się o zaświadczenie dla chrzestnych

Osoby, które chcą otrzymać zaświadczenie o możliwości pełnienia funkcji matki lub ojca chrzestnego, powinny zwrócić się do swojej parafii zamieszkania.

Co oznacza „być parafianinem”?

Parafianinem jest ten, kto faktycznie mieszka na terenie danej parafii, niezależnie od miejsca zameldowania czy miejsca, gdzie był ochrzczony. O parafii przynależności decyduje miejsce zamieszkania:

  • stałe zamieszkanie nabywa się poprzez przebywanie na terenie parafii z zamiarem pozostania tam na stałe lub przez co najmniej 5 lat (kan. 102 §1),
  • tymczasowe zamieszkanie nabywa się poprzez faktyczne przebywanie z zamiarem pozostania na co najmniej 3 miesiące lub rzeczywiste zamieszkanie przez taki okres (kan. 102 §2).

Każdy, kto posiada takie zamieszkanie – stałe lub tymczasowe – ma własnego proboszcza. Osoby, które przeprowadziły się na teren innej parafii, stają się jej parafianami zgodnie z powyższą zasadą – wystarczy rzeczywiste zamieszkanie z odpowiednim zamiarem.

Warunki uzyskania zaświadczenia

Aby otrzymać zaświadczenie, należy:

  • mieszkać na terenie parafii,
  • spełniać warunki stawiane chrzestnym opisane wyżej.

Jeśli kandydat na chrzestnego nie mieszka na terenie parafii, proboszcz nie może wystawić zaświadczenia. W takim przypadku należy udać się do parafii, w której aktualnie się mieszka.